Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Hannibal ante portas...

Το δημοσίευμα (από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ της 23-6-2011):
 
Κάτοικοι ακόμη και των Βορείων Προαστίων, όπως το Νέο Ψυχικό, το Χαλάνδρι, ο Χολαργός και η Αγία Παρασκευή εντάσσονται στα προγράμματα αρωγής που εφαρμόζει η οργάνωση «Αποστολή» της Εκκλησίας.

Σύμφωνα με την ειδική έρευνα που έγινε, από τα 1500 δέματα που διανέμονται στα σπίτια ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στα όρια της φτώχειας, αλλά και τα συσσίτια που προσφέρονται, προκύπτει ότι:

- Το 65,8% ζει στο πολεοδομικό συγκρότημα των Αθηνών, το 4,6% στο Χαλάνδρι, το 3,7% στο Χολαργό και το 3,5% στο Νέο Ψυχικό.

- Η διανομή πακέτων στα σπίτια αποτελεί μια από τις καινούριες δράσεις της Αρχιεπισκοπής και όπως λένε οι κληρικοί τα αιτήματα πολλαπλασιάζονται καθημερινά.

- Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που ζητούν τη βοήθεια της Εκκλησίας είναι Ελληνες και τα ποσοστά ακόμη και στα βόρεια προάστια αυξάνονται δραματικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις πριν από ενάμιση χρόνο στα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής έσπευδαν κυρίως μετανάστες και πριν από ένα χρόνο το ποσοστό Ελλήνων και μεταναστών ήταν σχεδόν ίδιο. Ομως, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που συγκέντρωσε η «Αποστολή», πλέον οι Ελληνες που λαμβάνουν τα συσσίτια της Εκκλησίας αποτελούν το 60% και το υπόλοιπο 40% μοιράζεται σε μετανάστες.

Όπως επισημαίνει στο «Βήμα» ο Γενικός Διευθυντής της Οργάνωσης «Αποστολή» κ. Κ. Δήμτσας, «Η ανθρωπογεωγραφία των νεόπτωχων έχει αλλάξει δραματικά. Υπάρχει πλήρης ανατροπή των δεδομένων που ίσχυαν μόλις πριν από δύο χρόνια».

Μάλιστα προσθέτει ότι πριν από δύο χρόνια μόλις το 20% όσων προσερχόταν στα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής ήταν Ελληνες, ενώ σήμερα μερίδες φαγητού ζητούν και λαμβάνουν ακόμη και οι κάτοικοι περιοχών των βορείων προαστίων.

«Οι λεγόμενες αριστοκρατικές περιοχές δέχονται καθημερινά μεγάλη οικονομική πίεση και υπάρχει και εκεί φτώχεια. Ακόμη και οι χορηγοί που χρόνια στηρίζουν την Εκκλησία στις προσπάθειες της πλέον δεν μπορούν να ανταποκριθούν», δηλώνει ο κ. Δήμτσας.

Αξίζει ακόμη να σημειωθεί ότι από τα 5.000 άτομα που λαμβάνουν καθημερινά φαγητό οι 2.414 είναι άνδρες, οι 2.312 γυναίκες και 274 είναι παιδιά και νέοι, από βρέφη έως και 18 ετών. Οι 604 είναι νέοι 19 έως 30 ετών. Οι 1.574 από 31 έως 50 χρόνων.

Η συντριπτική πλειονότητα, ωστόσο (2.548) είναι άτομα ηλικίας από 51 έως και 80 και πλέον χρόνων. Μάλιστα σύμφωνα με τον Γενικό Διευθυντής της «Αποστολής», «ακόμη και 20 χιλιάδες μερίδες φαγητού να προσφέραμε πάλι δεν θα αρκούσαν για να καλύψουν τις ανάγκες των ανθρώπων. Η δυστυχία ξεχειλίζει στους δρόμους της Αθήνας».


Το δικό μου σχόλιο:

Διάβασα αυτό το άρθρο στο ΒΗΜΑ και ανησύχησα ακόμα περισσότερο… Όχι γιατί δεν γνώριζα ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν τα στοιχειώδη, αλλά γιατί - όσο να’ ναι - έχει διαφορετική βαρύτητα και από ψυχολογικής άποψης το να φτάσει η πείνα και στα βόρεια προάστια, που, καλώς ή κακώς, έχουν συνδέσει το όνομα τους με την ευμάρεια και την αφθονία… Θυμάμαι πριν από 4-5 χρόνια, τότε που ακόμα ζούσαμε στην επίπλαστη προ-μνημονιακή «ευτυχία», που τα κανάλια έδειχναν σκηνές με γεροντάκια που πήγαιναν στις λαϊκές αγορές και έπαιρναν αυτά που οι έμποροι πετούσαν στην άκρη του δρόμου για να τα μαζέψουν τα συνεργεία καθαρισμού του δήμου… Και σκέφτομαι: Αν αυτά συνέβαιναν πριν 4-5 χρόνια, τι πρόκειται να δουν τα μάτια μας τώρα Χριστέ μου;

Τι συμπέρασμα βγάζει κανείς από όλα αυτά; Μα ένα και απλούστατο: Ότι ζούμε ημέρες πολέμου… Οικονομικού μεν, αλλά πολέμου…

Μέχρι τώρα, η γενιά των παππούδων και των γονέων μας είχαν ως τελευταία ατάκα τους, όταν μιλούσαμε μαζί τους, ότι εμείς δεν έχουμε ζήσει πόλεμο… Ε, τώρα πάει και αυτό το «προπύργιο» των προηγούμενων γενεών, έπεσε, αγαπημένοι μου συμπατριώτες! Διότι μπορεί να μην ζήσουμε στιγμές με στρατό κατοχής να εισβάλει στη χώρα μας, αλλά μήπως η Ελλάδα είναι ελεύθερη; Παίρνει μόνη της η κυβέρνηση μας τις αποφάσεις της ή της υποδεικνύονται αυτές από την τρόικα; Μπορεί να μην ζήσουμε στιγμές με θύματα από εχθροπραξίες, βομβαρδισμούς και αντίποινα, αλλά μήπως ο αφανισμός των μικρομεσαίων δεν θα δημιουργήσει «θύματα» με συνανθρώπους μας που θα χάσουν τη δουλειά τους, το σπίτι τους, τα εισοδήματα τους, τα όνειρα τους; Μπορεί να μην δούμε τις πόλεις μας σε ερείπια, αλλά μετά από όλα αυτά τα μέτρα που λαμβάνονται και όσα πρόκειται στο μέλλον να ληφθούν, μήπως θα μείνει και τίποτα στον ρημαγμένο αυτό τόπο εκτός από «ερείπια»; Γιατί ο περιορισμός του κράτους και το ξεπούλημα όλων στους ιδιώτες, τι πρόκειται να φέρει, εκτός από ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα, μισθούς πείνας και καθεστώς κατατρομοκράτησης των εργαζομένων και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα;

Το επιμύθιον είναι ότι το μόνο που μας σώζει είναι η αλληλεγγύη… Η αλληλεγγύη για τον πλησίον μας που πεινάει και που δεν πρέπει επ’ ουδενί να τον αφήσουμε να «πέσει»… Ιδίως όταν αυτός ο «πλησίον» είναι βρέφος, παιδί ή γέροντας, διότι πώς είναι δυνατόν εμείς να κοιμόμαστε ήσυχοι, όταν αυτοί δεν θα έχουν ένα πιάτο φαγητό για να επιβιώσουν; Επομένως, «Ο έχων δυο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι και ο έχων βρώματα ομοίως ποιείτω». Γιατί ο «πόλεμος» έφθασε στην πόρτα μας, συμπατριώτες μου… Κι έχουμε μείνει μόνο ΕΜΕΙΣ για τους ΑΛΛΟΥΣ συμπατριώτες μας και οι ΑΛΛΟΙ συμπατριώτες μας για ΕΜΑΣ… Ή μαζί θα επιζήσουμε απ’ αυτόν τον πόλεμο ή μαζί θα «πέσουμε»… Αυτό ας μην το ξεχάσουμε ποτέ…


Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Εδώ ο Παπαδήμος, εκεί ο Παπαδήμος, πού είναι ο Παπαδήμος;

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτόν τον ανασχηματισμό; Το θάρρος εκείνου που τον πραγματοποίησε; Την επαφή του με την πραγματικότητα και τις προσδοκίες του φοβισμένου αλλά και οργισμένου ελληνικού λαού; Την εγγύηση και την βεβαιότητα που παρέχει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ότι θα είναι η καθοριστική εκείνη κίνηση που θα αλλάξει την πορεία του δικού μας Τιτανικού προς το παγόβουνο;

Είμαι παραπάνω από βέβαιος ότι η πρώτη δημοσκόπηση που θα γίνει εντός των προσεχών ημερών θα δείξει ότι ο λαός θεωρεί (και εύλογα) ότι δεν πρόκειται παρά για μια κίνηση η οποία απλά ΔΕΝ έχει νόημα! Το ζητούμενο ΔΕΝ ήταν να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς! Το ζήτημα ήταν να μπορούσε – ει δυνατόν – να δώσει αυτός ο ανασχηματισμός μια νέα πνοή στο κυβερνητικό σχήμα και μιαν ελπίδα στον λαό ότι υπάρχει η πιθανότητα να αλλάξει επιτέλους κάτι! Μετά από την σημερινή ανακοίνωση της νέας σύνθεσης της κυβέρνησης, ο μεν λαός έχασε και την τελευταία ελπίδα που τυχόν είχε ακόμα, η δε κυβέρνηση έχασε κι αυτή τη λειψή πνοή που την έκανε να στέκεται ακόμα στα πόδια της κι από εδώ κι εμπρός απλά θα παραπαίει ξέπνοη!

Δεν έχει νόημα να κάνω κρίσεις για συγκεκριμένα πρόσωπα που έφυγαν από την κυβέρνηση ή που μπήκαν τώρα σε αυτήν… Εκείνο που έχει νόημα και στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι γιατί κάποια πρόσωπα προφανώς αρνήθηκαν να μπουν σε αυτή την κυβέρνηση, αν και είναι γνωστό ότι τους έγινε σχετική πρόταση… Αναφέρομαι στους τεχνοκράτες και, κατά κύριο λόγο στον κ. Λουκά Παπαδήμο, στον οποίο για πολλοστή φορά έγινε κρούση να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών κι εκείνος για πολλοστή φορά αρνήθηκε… Εκείνο που με ανησυχεί είναι πως η άρνηση του κ. Παπαδήμου σημαίνει δυο πράγματα: Είτε ότι ο κ. Παπαδήμος, σαν εγνωσμένης αξίας και διεθνούς αναγνώρισης οικονομολόγος, θεωρεί ότι αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτα κι επομένως δεν θέλει να συνδέσει το όνομα του με μια χρεωκοπία της Ελλάδας, είτε θεωρεί ότι αυτή η κυβέρνηση δεν σώζεται με τίποτα και δεν έχει καμία διάθεση να επιβιβαστεί σε ένα καράβι που έχει ήδη αρχίσει να μπάζει νερά… Ας μην αποκλείουμε, βέβαια, το ενδεχόμενο τα δύο ως άνω σενάρια, στην σκέψη τουλάχιστον του κ. Παπαδήμου, να συντρέχουν σωρευτικά!...

Και υπό αυτή την έννοια, ορθώς ο κ. Παπαδήμος αρνείται να μπλέξει με αυτό το «απέραντο φρενοκομείο»! Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε! Εκτός, βέβαια, από την προσευχή μας!...

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Οψόμεθα...

Το δημοσίευμα (από το www.in.gr της 16-6-2011):

«Είμαστε υποχρεωμένοι να μείνουμε όρθιοι. Η χώρα θα βρει το δρόμο της. Δεν θα υπάρξει το παραμικρό κενό» δήλωσε ο Ανδρέας Λοβέρδος, σχολιάζοντας την παραίτηση του κ. Νασιώκα.

«Δεν υπηρετούμε την πατρίδα αποχωρούντες. Την υπηρετούμε από εδώ, που μας έστειλε ο λαός», υπογράμμισε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, με παρέμβασή του αμέσως μετά τη δήλωση παραίτησης του Έκτορα Νασιώκα.

«Είμαστε δεσμευμένοι απέναντι στον λαό μέχρι τις προσεχείς εκλογές να εκτελούμε τις εντολές του» τόνισε με έμφαση ο κ. Κακλαμάνης.

Το δικό μου σχόλιο:

Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Λοβέρδος! Δεν θα υπάρξει το παραμικρό κενό! Το μόνο κενό που σίγουρα υπάρχει είναι το κενό αέρος στον εγκέφαλο των ηγετών των δυο "κομμάτων εξουσίας"! Οι οποίοι, για μιαν ακόμα φορά, αποδείχτηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων, όπως είχε πολλές φορές την ευκαιρία να διαπιστώσει ο ελληνικός λαός τους τελευταίους μήνες... Δυστυχώς, η εικόνα του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι οποίοι τσακώνονταν χθες από τα τηλεοπτικά κανάλια για το ποιος είχε την πατρότητα της ιδέας για την κυβέρνηση συνεργασίας, είναι κάτι που ξεπερνά και την πιο νοσηρή ανθρώπινη φαντασία...

Όσον αφορά στο σχόλιο του κ. Κακλαμάνη τώρα... Προσωπικά, κ. Κακλαμάνη, ΔΕΝ θυμάμαι να σας έδωσα ποτέ με την ψήφο μου την εντολή να ακολουθήσετε αυτή την πολιτική... Για την ακρίβεια, ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ πως ΔΕΝ σας έδωσα ποτέ τέτοια εντολή! Κι επειδή μιλάω με άλλους πολίτες (σε αντίθεση με εσάς που έχετε προ πολλού χάσει την επαφή με τον λαό...), σας διαβεβαιώ ότι ούτε εκείνοι σας έδωσαν την εντολή να τους κόψετε μισθούς και συντάξεις, να τους αφαιρέσετε ΟΛΑ τα εργασιακά δικαιώματα, να ξεπουλήσετε τη δημόσια περιουσία και όλα αυτά τα εξόχως "σοσιαλιστικά" που κάνετε εδώ και ενάμισι χρόνο! Ο λαός, κ. Κακλαμάνη, σας εξέλεξε για να εφαρμόσετε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα που του είχατε παρουσιάσει και διαφημίσει προεκλογικά... Τότε που "υπήρχαν τα λεφτά", τότε που θα πατάσσατε τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή, τότε που θα εισπράττατε ένας Θεός ξέρει πόσα δισεκατομμύρια ευρώ από ληξιπρόθεσμες οφειλές, τότε που θα δίνατε αυξήσεις στους εργαζόμενους και τόσα άλλα που ούτε οι ίδιοι πλέον θυμάστε ότι είχατε υποσχεθεί! Κι εσείς, όχι μόνο δεν το εφαρμόσατε ποτέ αυτό το πρόγραμμα, αλλά κάνατε και τα ακριβώς αντίθετα! Οπότε, πρέπει προφανώς να έχετε απύθμενο θράσος για να έρχεστε σήμερα και να λέτε ότι "είσαστε δεσμευμένοι απέναντι στον λαό μέχρι τις προσεχείς εκλογές να εκτελείτε τις εντολές του"! Όμως, θα λάβετε κι εσείς την απάντηση που σας αρμόζει, όταν κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα της κάλπης... Τότε θα μάθουμε όλοι πώς αντιδρά αυτός ο λαός όταν διαπιστώσει ότι κάποιοι προσπαθούν να τον εξαπατήσουν μπροστά στα μάτια του! Οψόμεθα...

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

No coffee for you George!!!

Το δημοσίευμα (από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ της 7-6-2011):

Μικρές ηχητικές παραισθήσεις ενδέχεται να δημιουργεί η υπερκατανάλωση καφέ. Οπως προειδοποιούν ερευνητές του πανεπιστημίου της Μελβούρνης Λα Τρομπ στην Αυστραλία, πέντε ή και περισσότερα φλιτζάνια αρκούν για να κάνουν τα αυτιά σας να σας παίζουν παράξενα παιχνίδια.

Στο πείραμα που διεξήγε ο καθηγητής Σάιμον Κρόου, οι εθελοντές που είχαν προσλάβει σημαντικές ποσότητες καφεΐνης νόμισαν πως άκουσαν μουσική εκεί που δεν υπήρχε. Οι αυστραλοί επιστήμονες ζήτησαν από 92 άτομα να ακούσουν έναν συνεχή ασαφή θόρυβο, γνωστό ως λευκό θόρυβο.

«Τους είπαμε επίσης ότι μέσα στον λευκό θόρυβο ίσως να ακούγονταν τμήματα ενός τραγουδιού του Μπινγκ Κρόσμπι και του ζητήσαμε να πατήσουν ένα κουμπί εάν το ακούσουν.», λέει ο δόκτωρ Κρόου.

«Δεν συμπεριλάβαμε τελικά το τραγούδι στον ήχο που δώσαμε στους συμμετέχοντας στην έρευνα να ακούσουν, όμως ανακαλύψαμε ότι πολλοί από όσους ήταν πολύ αγχωμένοι και είχαν καταναλώσει υψηλές ποσότητες καφεΐνης νόμιζαν πως είχαν ακούσει το τραγούδι. Ο συνδυασμός καφεΐνης και στρες επηρεάζει την πιθανότητα να βιώσει ένα άτομο ένα σύμπτωμα που, αν και δεν είναι, μοιάζει με ψυχωσικό», εξηγεί.

Σύμφωνα με τους ερευνητές ο καφές αποδεικνύεται «το πιο κοινό ψυχοδιεγερτικό ναρκωτικό», και όπως προειδοποιούν «η κατανάλωση αυτού του θεωρητικά ασφαλούς ναρκωτικού πρέπει να γίνεται με προσοχή».

Το δικό μου σχόλιο:

Είδατε βρε παιδιά; Τώρα τα κατάλαβα όλα! Θυμάστε που πέρυσι την άνοιξη ο George Papandreou III μας έλεγε ότι συνάντησε στο δρόμο έναν "άνθρωπο του μόχθου", ο οποίος του είπε το περίφημο "Για την πατρίδα και τον μισθό μου να δώσω" και πέσαμε όλοι να τον φάμε τον άνθρωπο, λέγοντας ότι το περιστατικό ήταν στημένο ή ότι απλά ποτέ δεν είχε λάβει χώρα;

Τελικά αποδεικνύεται και επιστημονικά από κοτζάμ επιστήμονες του Πανεπιστημίου ΛΑ ΤΡΟΜΠ (Τυχαίο το όνομα του Πανεπιστημίου; Δεν νομίζω!!!) ότι ο καημένος ο Γιωργάκης απλά έπινε υπερβολική ποσότητα καφέ, γεγονός το οποίο μαζί με το άγχος που τότε είχε (για να μας βάλει όσο πιο γρήγορα στο ΔΝΤ για να ξενοιάσει!), τον οδήγησε στο να έχει παραισθήσεις και να "ακούει" ανθρώπους να του χαρίζουν τον 13ο και 14ο μισθό τους, τη σύνταξη τους, τις οικονομίες τους και, εν πάση περιπτώσει, ό,τι είχε και δεν είχε ο καθένας!...

Κατόπιν αυτής της τρομερής επιστημονικής ανακάλυψης, νομίζω ότι όλοι μας οφείλουμε μια μεγάλη συγγνώμη στον "μεγάλο τιμονιέρη" και ηγέτη μας, George Papandreou III, διότι προφανέστατα το παιδί ΔΕΝ είχε πέρυσι επίγνωση των όσων έλεγε και έπρατε!...

Βέβαια, επειδή διαπιστώνω ότι ΔΕΝ έχουν αλλάξει και πολλά από πέρυσι, τουλάχιστον όσον αφορά στην επαφή του George Papandreou III με την πραγματικότητα, θα μπορούσε να πει κάποιος με τρόπο στους υπευθύνους του Μεγάρου Μαξίμου ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΦΕ;;; 

Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Η Μαρία η Πενταγιώτισσα....

Το δημοσίευμα στο www.in.gr (31-5-2011):

Αδιανόητο χαρακτήρισε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Real Fm, το γεγονός ότι η ΕΕ μετά από τόσα χρόνια επιτήρησης της οικονομίας, έρχεται τώρα και «ζητάει τα ρέστα».

«Μετά από 5 χρόνια, που έλεγαν οι ίδιοι ότι έχουν βάλει την Ελλάδα υπό επιτήρηση, πέντε χρόνια στα οποία -υποτίθεται- οι Ευρωπαίοι έλεγχαν την προηγούμενη κυβέρνηση, πέντε χρόνια που μας είπαν ότι έπρεπε να κάνουμε λιτότητα, να πάρουμε μέτρα κ.ο.κ., έρχονται τώρα και ζητάνε τα ρέστα, όταν στην πραγματικότητα, τίποτε από αυτά που έλεγαν δεν έκαναν» είπε, μεταξύ άλλων...

Το δικό μου σχόλιο:

Ε, όσο να' ναι θέλει λίγο θράσος για να κάνει ένας υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης τέτοιες δηλώσεις! Διότι μπορεί πράγματι να ήμασταν την εποχή εκείνη υπό την επιτήρηση και τον έλεγχο της Ευρωπαικής Ένωσης, όμως ο λαλίστατος κ. Γερουλάνος λησμονεί ότι οι Ευρωπαίοι μας έκριναν με βάση τα στοιχεία που εμείς τους στέλναμε και τα στοιχεία αυτά, αν δεν με απατά η μνήμη μου, απεδείχθη ότι ήταν παραποιημένα! Σε σημείο μάλιστα να γίνουμε ρεντίκολο σε όλη την Ευρώπη και να μπει στα λεξικά ο όρος greek statistics, που παραπέμπει σε πλαστά και "μαγειρεμένα" στοιχεία!

Και ο κ. Γερουλάνος δεν μπορεί καν να επικαλεστεί ως ελαφρυντικό το γεγονός ότι ήταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που παραποίησε τα εν λόγω στοιχεία, διότι ως υπουργός (κι επομένως γνώστης των όσων ισχύουν στις διεθνείς σχέσεις...) θα έπρεπε να γνωρίζει ότι (σύμφωνα με την αρχή της συνέχειας του ελληνικού κράτους) είναι αδιάφορο ποια ελληνική κυβέρνηση κάνει τις λαθροχειρίες, αφού στα μάτια των "κουτόφραγκων" δεν υπάρχει (και ορθώς) παρά ΕΝΑ, ΕΝΙΑΙΟ και ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ ελληνικό κράτος, ανεξαρτήτως του ποιός κάθε φορά κυβερνά...

Επομένως, το αν θα μας αποκαλούν οι Ευρωπαίοι "ψεύτες" και "κλέφτες" είναι άσχετο από το αν κυβερνά η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ ή η Μαρία η Πενταγιώτισσα! Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε κ. υπουργέ μου!...

Ο Μήτσος ο χάκερ...

Το δημοσίευμα από το www.in.gr (31-5-2011):

Τον επόμενο μήνα, το αμερικανικό Πεντάγωνο θα παρουσιάσει για πρώτη φορά τη στρατηγική του όσον αφορά τον ηλεκτρονικό πόλεμο, σύμφωνα με την οποία οι σοβαρές κυβερνοεπιθέσεις θα θεωρούνται πράξεις πολέμου που επιδέχονται στρατιωτικά αντίποινα, γράφει την Τρίτη η Wall Street Journal.

Το δημοσίευμα έρχεται λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση της Lockheed Martin, του μεγαλύτερου προμηθευτή οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ, ότι κατάφερε να εμποδίσει ηλεκτρονική εισβολή στα συστήματα της.

Επικαλούμενη τις δηλώσεις τριών αξιωματούχων που φέρονται να έχουν δει το έγγραφο, η Wall Street Journal αναφέρει ότι η νέα στρατηγική υιοθετεί τη θέση ότι οι διεθνείς κανόνες που διέπουν τις ένοπλες συγκρούσεις θα ισχύουν και στον κυβερνοχώρο.

Η παρουσίαση της στρατηγικής θα λειτουργούσε εξάλλου ως προειδοποίηση σε όσους σχεδιάζουν επιθέσεις κατά των δικτύων ηλεκτροδότησης, των σιδηροδρόμων, των διυλιστηρίων και άλλων κρίσιμων υποδομών.

«Αν μας κλείσετε το δίκτυο ηλεκτροδότησης, θα στείλουμε έναν πύραυλο να κατέβει από την καμινάδα σας» φέρεται να δήλωσε ένας από τους αξιωματούχους, ο οποίος δεν κατονομάζεται.

Σε περίπτωση ηλεκτρονικής επίθεσης, το υπουργείο Άμυνας θα αποφασίζει αν θα προχωρήσει σε στρατιωτικά αντίποινα με βάση την αρχή της «ισοδυναμίας», το κατά πόσο δηλαδή μια κυβερνοεπίθεση είναι συγκρίσιμη με μια στρατιωτική επιχείρηση όσον αφορά τη ζημιά.

Για να προχωρήσουν σε αντίποινα οι ΗΠΑ θα έπρεπε επίσης να γνωρίζουν την προέλευση της επίθεσης πέραν πάσης αμφιβολίας.

Η προέλευση των επιτιθέμενων, όμως, συνήθως είναι δύσκολο έως αδύνατο να ανακαλυφθεί σε καλά σχεδιασμένες κυβερνοεπιθέσεις.

Το δικό μου σχόλιο:

Άμα δω να σηκώνονται και αμερικανικά αεροπλάνα για να βομβαρδίσουν τον Μήτσο τον χάκερ από τα Άνω Λιόσια, που θα έχει μπει στο ρουθούνι των Γιάνκηδων, ε, τότε θα μπορώ να κλείσω τα μάτια μου ήσυχος ότι τα είδα ΟΛΑ σε αυτή την ζωή!!! 
[Γιατί αν το σκεφτεί κανείς και πιο ψύχραιμα, τι θα έχει μείνει πια που να μην το έχω δει;
Τον Σημίτη τον είδα "σοσιαλιστή"...
Τον Κωστάκη Καραμανλή τον "καμάρωσα" πρωθυπουργό...
Τον Γιωργάκη Παπανδρέου "αξιώθηκα" και αυτόν να τον δω πρωθυπουργό...
Τον Πάγκαλο τον άκουσα να κατηγορεί τον λαό ότι "τα έφαγε" μαζί του!!!
Τον Παπακωνσταντίνου τον είδα να κυβερνάει μόνος του μια ολόκληρη χώρα, κατ' εξουσιοδότηση της Βουλής...
Τους Τροϊκανούς τους είδα να απαιτούν συναίνεση, καταλύοντας κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμότητας...
Τον λαό τον είδα να κατεβαίνει μόνος του στους δρόμους, χωρίς κομματικά φλάμπουρα και πλακάτ και χωρίς να ανοίγει ρουθούνι....
Τους μισθούς μου τους είδα να περικόπτονται κι έπιασα για πρώτη φορά τον εαυτό μου να σκέφτεται σοβαρά πώς θα ήταν αν μετανάστευα κατά Αυστραλία μεριά...
Ε, τι άλλες εμπειρίες πρέπει να έχει ζήσει ένας άνθρωπος για να "φύγει" ευτυχισμένος από τον μάταιο τούτο κόσμο;]



Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Αρχηγού παρόντος....

Περίμενα ήδη κανένα εικοσάλεπτο στον προθάλαμο του γραφείου του γιατρού... Πάντα ένιωθα άβολα όταν πήγαινα σε γιατρούς και αυτή η φορά δεν αποτελούσε εξαίρεση! Χωρίς να είμαι σίγουρος για τον λόγο... Ίσως βαθιά μέσα μου να φοβόμουν ότι σε κάποια τέτοια επίσκεψη, θα μου έβγαζαν στη φόρα ένα δύσκολα αντιμετωπίσιμο ιατρικό πρόβλημα και θα έμπαινα σε άγχη και μπελάδες! "Η άγνοια μερικές φορές είναι καλύτερη", έλεγα μέσα μου και δικαιολογούσα στον εαυτό μου την άρνηση ουσιαστικά να έχω συχνά πάρε-δώσε με τον ιατρικό κλάδο...

Η ώρα περνούσε και το άγχος μου μεγάλωνε συνεχώς! Κοιτούσα το ρολόι μου, ίδρωνα, στριφογυρνούσα και ηρεμία δεν μπορούσα να βρω πουθενά! Δεν ήταν μονάχα που θα έβλεπα τον γιατρό, ήταν και που υποτίθεται ότι θα μου έλεγε επιτέλους τη γνώμη του για τις εξετάσεις που είχα δώσει στη γραμματέα του από το προηγούμενο απόγευμα... "Γιατί αργεί τόσο πολύ;", έλεγα και ξαναέλεγα μέσα μου... "Λες να έχει βρει κάτι και να μην ξέρει πώς να μου το σερβίρει;"...

Την στιγμή που περνούσαν από το μυαλό μου αυτές οι σκέψεις, η γραμματέας του με πλησίασε και μου είπε: "Κύριε Αναξιοχρεόπουλε, ο γιατρός σας περιμένει στο γραφείο του"... Και συγχρόνως μου άνοιξε την πόρτα για να περάσω στα ενδότερα! Η πινακίδα πάνω στην πόρτα του έγραφε με τεράστια γράμματα: "Δρ. Ν. Ταμειόπουλος, ειδικός παθολόγος".

- "Καλησπέρα σας, κ. Ταμειόπουλε", είπα φοβισμένα στον γιατρό...
- "Γειά σας, κ. Αναξιοχρεόπουλε", μου λέει εκείνος με σοβαρό ύφος... "Καθήστε, έχουμε σημαντικά πράγματα να συζητήσουμε"...
- "Ουπς, την κάτσαμε τη βάρκα", σκέφτηκα μέσα μου και άρχισα σιγά-σιγά να χλωμιάζω ακόμα περισσότερο...
- "Λοιπόν, κ. Αναξιοχρεόπουλε, έχουμε θέματα δυστυχώς... Κι εκείνο που πρέπει να συζητήσουμε αυτή τη στιγμή είναι αν θα τα αντιμετωπίσουμε ή όχι"...
- "Ιατρικά θέματα εννοείτε φυσικά γιατρέ μου... Κάποιο πρόβλημα έχω, έτσι δεν είναι;"
- "Μα για ιατρικά θέματα θα μιλούσαμε βέβαια! Εξάλλου, οι καλές τέχνες δεν είναι το point fort μου!"
- "Ώπα, το πέταξε και το γαλλικό του ο ντόκτορ! Ωχ, σκούρα τα πράγματα σου λέω... Μαύρος ο αραμπάς κι άσπρα τ' αλόγατα, που έλεγε και η προγιαγιά μου η Άννα (πού την θυμήθηκα πάλι αυτήν;)"...
- "Κύριε Αναξιοχρεόπουλε..."
- "Μάλιστα..."
- "Πάσχετε από μια σοβαρή ασθένεια..."
- "Μάλιστα..."
- "Και το θέμα είναι να δούμε αν θα ξεκινήσετε θεραπεία, γιατί αν δεν ξεκινήσετε, σε ενάμισι με δύο μήνες θα αποχαιρετήσετε τον μάταιο τούτο κόσμο..."
- "Μα γιατρέ μου, το ερώτημα είναι ΑΝ θα ξεκινήσω τη θεραπεία ή το ΠΟΙΑ θεραπεία θα ξεκινήσω; Με όλο το σεβασμό, νομίζω ότι αναλόγως της πάθησης από την οποία πάσχω, θα έπρεπε να δούμε ΑΝ υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την θεραπεία που θα μπορούσα πιθανώς να ακολουθήσω... Το να κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια και να μην κάνω τίποτα, δεν νομίζω πως αποτελεί επιλογή!"
- "Μα, γιατί το λέτε αυτό; Θα μπορούσατε να αποφασίσετε να μην κάνετε τίποτα για την πάθηση σας! Θα μπορούσατε, επί παραδείγματι, να ρωτήσετε την οικογένεια και τους φίλους και γνωστούς σας και να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι δεν επιθυμείτε να υποβληθείτε σε θεραπεία!"
- "Μα...αυτό θα ήταν ουσιαστικά αυτοκτονία, γιατρέ μου!", κατάφερα με κόπο να ψελλίσω!...
- "Και λοιπόν; Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος θα ήσασταν που θα αποφάσιζε να αυτοκτονήσει!", μου αντιγύρισε εκείνος!
- "Βρε, γιατρέ μου, μήπως να κουνούσες την κεφάλα σου πέρα-δώθε, να δεις αν ακούγεται θόρυβος από τενεκεδάκια;", γυρνάω και του λέω σε έξαλλη κατάσταση πλέον!
- "Μα, γιατί εξάπτεσθε, κ. Αναξιοχρεόπουλε; Δεν καταλαβαίνω!..."
- "Μα, εκεί ακριβώς έγκειται το πρόβλημα, βρε αλμπάνη γιατρέ, στο ότι ΔΕΝ καταλαβαίνεις!", είπα ουρλιάζοντας! "Αλλά δεν φταίει κανείς, εγώ φταίω που κάθομαι και σε ακούω και δεν πάω να βρω κανέναν αληθινό γιατρό, μπας και καταφέρω να συνεννοηθώ!" 

Και, λέγοντας αυτή την κουβέντα, σηκώνομαι να φύγω! Τραβάω μια στην πόρτα, σε σημείο που κόντεψε να φύγει από τους μεντεσέδες και βγαίνω έξω στον καθαρό (λέμε τώρα!) αέρα!

Κι εκεί που γέμιζα τα πνευμόνια μου με αέρα και άρχιζε να επιστρέφει το χρώμα στα μάγουλα μου, ακούω έναν θόρυβο... "Μα τι στο διάτανο είναι αυτό που μου σκοτίζει τα αυτιά;". Κάνω έτσι και πιάνω ένα κομοδίνο! "Ώπα, σε γνώριμο έδαφος είμαστε!". Ξανακάνω έτσι και πιάνω ένα ξυπνητήρι! "Εσύ είσαι, βρε σατανά, που μου έκοψες τη χολή;". Ε, τώρα που ήμουν σίγουρος για το πού βρισκόμουν, άρχισα να ξυπνάω ο άνθρωπος! Πρώτα άνοιξα το αριστερό βλέφαρο... Ύστερα το δεξί... Μετά από ένα δεκάλεπτο, ίσαμε που είχα ανακαθήσει στο κρεβάτι, για τέτοια πρόοδο μιλάμε!

"Μυστήρια πράγματα, τι όνειρο ήταν κι αυτό που έβλεπα ο χριστιανός; Άκου, λέει, να είμαι άρρωστος και να με ρωτάνε ΑΝ θέλω να γίνω καλά ή όχι! Να πάρω κανένα τηλέφωνο τη μάνα μου, που έχει και ντοκτορά στον Ονειροκρίτη, για να μου πει τι σημαίνει αυτή η σαχλαμάρα που είδα για όνειρο!"

Σε καμιά ωρίτσα, πλησιάζοντας στο γραφείο, βλέπω σε ένα περίπτερο την πρώτη σελίδα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ... Και διαβάζω τον εξής τίτλο: "Δημοψήφισμα για το μνημόνιο ζητάει ο ΣΕΒ"... Αγοράζω την εφημερίδα και ανοίγω να διαβάσω το συγκεκριμένο άρθρο, το οποίο, ανάμεσα σε πολλά άλλα, έλεγε και τα εξής:

"Δημοψήφισμα για το Μνημόνιο, αλλά και για την περαιτέρω πορεία της χώρας στην Ευρωζώνη ζητούν επίσημα οι επιχειρηματίες, τασσόμενοι οι ίδιοι, σαφώς υπέρ του πακέτου των μεταρρυθμίσεων!

Μιλώντας πριν λίγα λεπτά ο Πρόεδρος του ΣΕΒ, κ.Δ. Δασκαλόπουλος, στην ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ ζήτησε να κληθεί ο λαός ν’ αποφανθεί άμεσα για την ακολουθητέα εθνική πορεία μέσα από ένα δημοψήφισμα.
«Ένα δημοψήφισμα που θα θέσει την κοινωνία μας μπροστά στο μοναδικό, πλέον, σήμερα, βαθύτερο εθνικό μας διακύβευμα: Προχωρούμε στον δρόμο που επιβάλλει η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, με τους όρους και με τις θυσίες που απαιτεί η παραμονή μας στην ευρωζώνη ή αποχωρούμε και πορευόμαστε πλέον μόνοι, χωρίς τους όρους, αλλά και χωρίς τα δισεκατομμύρια των εταίρων μας» είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του ΣΕΒ και αναρωτήθηκε: «Άραγε μπορεί ποτέ να θέλει η κοινωνική πλειοψηφία να προκρίνει ένα δρόμο που μας οδηγεί στο περιθώριο και την εθνικά υπερήφανη εξαθλίωση;» και πρόσθεσε: «Ένα δημοψήφισμα, δεν θα αφήσει κανένα περιθώριο υπεκφυγής, κανένα άλλοθι στο πολιτικό σύστημα. Θα δώσει στους πολιτικούς – αλλά και κοινωνικούς – φορείς την ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν πλήρως τη θέση τους αναφορικά με το αύριο του τόπου. Θα κληθούν να αιτιολογήσουν το μεγάλο τους ΝΑΙ ή το μεγάλο τους ΟΧΙ, περιγράφοντας απερίφραστα τις συνέπειες που συνεπάγεται για τον λαό και το έθνος». 

Τα μάτια μου γύρισαν σχεδόν ανάποδα όταν διάβασα το συγκεκριμένο δημοσίευμα! "Άκυρο το τηλεφώνημα στη μάνα μου", σκέφτηκα... "Τι να την ρωτήσω τη γυναίκα; Αφού είναι προφανές ότι επρόκειτο για ψιλοπροφητικό όνειρο!"

Διότι κάτι σαν κι αυτό που "έζησα" στον ύπνο μου δεν είναι και η πρόταση του κ. Δασσκαλόπουλου; Να ρωτήσουμε, λέει, τον λαό αν θέλει ουσιαστικά να γίνει Αλβανία ή όχι! Αυτή είναι η "ευφυής" πρόταση του Προέδρου του ΣΕΒ! Λες κι αν έθετες τον οποιονδήποτε λαό ενώπιον αυτού του διλήμματος, θα ήταν ποτέ δυνατόν να σου απαντήσει ότι "ΝΑΙ, θέλουμε να γίνουμε η ένδοξη Αλβανία του Εμβέρ Χότζα"!!! Αυτά, βέβαια, είναι αστεία πράγματα! Αλλά είναι ίσως και αναμενόμενο να τα ακούς από έναν Πρόεδρο του ΣΕΒ, που περιμένει να "πεθάνει" ο δημόσιος τομέας για να αγοράσει, έναντι πινακίου φακής, εκείνος και οι συν αυτώ, τα κομμάτια του που τον ενδιαφέρουν!

Αν πράγματι ήθελε να προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες στον τόπο ο κ. Πρόεδρος του ΣΕΒ, άλλη πρόταση θα έπρεπε να κάνει: Να αποφασίσει ο λαός (με εκλογές) ποια είναι η "θεραπεία" που εκείνος νομίζει ότι πρέπει να ακολουθηθεί! Να υποχρεωθούν όλα τα (σοβαρά) κόμματα να προβάλουν αναλυτικά τις θέσεις τους για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και για την στάση που θα ακολουθούσαν σε περίπτωση που (όπως φαντάζει πιθανότερο) ΔΕΝ εκλεγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση (θα συγκυβερνήσουν με άλλο κόμμα και υπό ποιες - συγκεκριμένες - προυποθέσεις;) και να κληθεί ο λαός να μιλήσει! Να κληθεί ο λαός να πάρει την ευθύνη! Όχι για το αν θα επιλέξουμε την αυτοκτονία από τη ζωή! Σε αυτό το ερώτημα, ας θεωρήσουμε δεδομένη την απάντηση! Αλλά για το ποια θα είναι η "θεραπεία" που θα πρέπει να ακολουθήσουμε! Και όταν ο λαός μιλήσει, να μην μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τις αποφάσεις του! Διότι, ως γνωστόν, "αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω"! Και στην Δημοκρατία, "αρχηγός" δεν μπορεί παρά να είναι ο λαός...
 

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Απορία ψάλτου (και δικηγόρου μπορώ να σου πω!), βηξ!...

Δηλώνει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, ακόμα και αυτές τις μέρες, ο πρωθυπουργός μας ότι με τα μέτρα που πήρε πέρυσι η κυβέρνηση του, «έσωσε τη χώρα από την χρεωκοπία»…
Δήλωσε σήμερα ο υπουργός του επί των Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, ότι «αν δεν πάρουμε την 5η δόση του δανείου, πάμε για στάση πληρωμών τον Ιούλιο»…
Μάλιστα…
Και ερωτώ εγώ ο (χαζός προφανώς) Έλλην:
Αν πράγματι μας έσωσαν πέρυσι από τη χρεωκοπία, τότε πώς γίνεται να κινδυνεύουμε να φθάσουμε σε στάση πληρωμών σε δύο μήνες;
Δύο λογικές πιθανότητες υπάρχουν:
Είτε μας είπαν ψέματα και ΔΕΝ μας έσωσαν από την χρεωκοπία πέρυσι!
Είτε μας έσωσαν μεν πέρυσι προς στιγμήν, αλλά μέσα σε έναν χρόνο τα έκαναν ξανά μαντάρα και ξαναγίναμε ο Τιτανικός που με φουλ τις μηχανές βαδίζει προς το παγόβουνο (κατά πώς μας τα έλεγαν οι κυβερνώντες πέρυσι…).
Διαλέγετε και παίρνετε!...

Υ.Γ.   Σε κάθε περίπτωση, μια απορία θα μου μείνει: Πάσχει από αλτσχάιμερ ο επί των Οικονομικών υπουργός, κ. Παπακωνσταντίνου; Ερωτώ ο καψερός, διότι ακόμα θυμάμαι μια περισπούδαστη δήλωση του, ότι δήθεν αν μετά τα περυσινά καλείτο η κυβέρνηση να πάρει και νέα μέτρα, ΔΕΝ θα τα υπέγραφε εκείνος ως υπουργός των Οικονομικών, γιατί θα είχε παραιτηθεί, θεωρώντας τον εαυτό του αποτυχημένο… Και – εντελώς μεταξύ μας – ΔΕΝ έχω ακούσει να ετοιμάζει τις βαλίτσες του από το υπουργείο Οικονομικών… Οπότε, το αλτσχάιμερ ακούγεται σαν μια λογική εξήγηση!...

Η Βασιλεία των Ουρανών...

Το δημοσίευμα (από την ιστοσελίδα www.in.gr της 24-5-2011):

"Ιστορικό χαρακτήρισε το Υπουργικό Συμβούλιο της Δευτέρας (23-5-2011) ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλώντας στην ανοιχτή γενική συνέλευση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος και τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι λήφθηκαν δύσκολες αλλά κρίσιμες αποφάσεις.

Ουσιαστικά αποφασίστηκε η αποσοβιετοποίηση του κράτους και η δημιουργία ενός νέου ισχυρού οικονομικού προτύπου με χαρακτηριστικά του την εξωστρέφεια, τον δυναμισμό και την καινοτομία, τόνισε ο υπουργός".

Το δικό μου σχόλιο:

Νιώθω ανείπωτη χαρά που, με την βοήθεια των "μεγάλων δυνάμεων" (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γερμανίας, Πολυεθνικών εταιρειών όλης της Υφηλίου, Διεθνούς Τραπεζικού Κατεστημένου, Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και λοιπών "δημοκρατικών δυνάμεων"), αλλά και με την πεφωτισμένη καθοδήγηση πολιτικών ανδρών με όραμα, όπως ο Γιωργάκης Παπανδρέου και ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης,  καταφέραμε επιτέλους να διώξουμε από την Ελλάδα μας τους...μπολσεβίκους!!! Μα πώς δεν τους είχαμε πάρει χαμπάρι τόσες δεκαετίες; Πλαστήρας, Παπάγος, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Γεώργιος Παπανδρέου, Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Κωνσταντίνος Σημίτης και Κωστάκης Καραμανλής ήταν, απ' ότι φαίνεται, κρυπτοκομμουνιστές που είχαν σοβιετοποιήσει το ελληνικό κράτος... Κι εμείς, χωρίς να το έχουμε καταλάβει, δουλεύαμε για το μεγαλείο των Σοβιέτ κι αντί για προϊσταμένους, είχαμε τους κομμισάριους του Κόμματος ανάμεσα μας!!! Ευτυχώς, όμως, που στη ζωή μας εμφανίστηκαν αυτοί οι "κολοσσοί" της πολιτικής, ο Γιωργάκης Παπανδρέου, με τον ακούραστο υπουργό του, τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη, που μας έβγαλαν από την πλάνη μας κι επιτέλους είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε με βήμα ταχύ στην αποσοβιετοποίηση του κράτους μας και τη δημιουργία ενός "νέου ισχυρού οικονομικού προτύπου με χαρακτηριστικά του την εξωστρέφεια, τον δυναμισμό και την καινοτομία"!!!

Υ.Γ.  Ας με συγχωρήσει ο μεγάλος ηγέτης μας, Γιωργάκης Παπανδρέου, που εγώ ο "πτωχός τω πνεύματι" νόμιζα ότι απλά ξεπουλάμε τα πάντα στις ντόπιες και ξένες μεγάλες επιχειρήσεις και Τράπεζες, εξαθλιώνοντας τον λαό και υποθηκεύοντας το μέλλον του για δεκαετίες!... Αλλά έτσι είναι... Τι να σκεφτεί ένας άφρων, όπως η αφεντιά μου; Διότι, όπως φαίνεται, εμείς οι "πτωχοί τω πνεύματι" έχουμε κληρονομήσει ΜΟΝΟ την Βασιλεία των Ουρανών, αφού είναι πια βέβαιο ότι την Επίγεια Βασιλεία είναι άλλοι που την έχουνε καβαντζώσει προ πολλού!...





Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Αιτούμαι αδείας, αξιότιμη κ. καγκελάριε...

Το δημοσίευμα (από την εφημερίδα ΤΟ ΕΘΝΟΣ της 18-5-2011):

Εδήλωσε, λέει, η γερμανίδα καγκελάριος, κ. Μέρκελ: "Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να μην δημιουργεί χρέη μια χώρα, αλλά σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία να μην συνταξιοδοτούνται οι εργαζόμενοι πιο νωρίς από εκείνους στη Γερμανία. Θα πρέπει όλοι να καταβάλουν λίγη προσπάθεια και αυτό είναι σημαντικό". Παρόμοια άποψη εξέφρασε η κ. Μέρκελ αναφερόμενη στις αργίες και τις άδειες των εργαζομένων: "Δεν μπορούμε να έχουμε ένα νόμισμα και ο ένας να κάνει πολλές διακοπές και ο άλλος πολύ λίγες. Αυτό δεν μπορεί να γίνεται στο διηνεκές".

Το δικό μου σχόλιο:

Αξιότιμη φράου Μέρκελ, γερμανική καγκελαρία, Βερολίνο.
[Κοινοποίηση: Στον κ. Προϊστάμενο μου, ενταύθα].

Δια της παρούσης αιτήσεως μου θα ήθελα δειλά-δειλά να θίξω το θέμα της πιθανής άδειας μου κατά τη διάρκεια του θέρους του τρέχοντος έτους...

Γνωρίζω ότι είναι τρομερή αποκοτιά εκ μέρους μου, αλλά θα πρέπει δυστυχώς να μεταβώ εις Λουτράκιον Κορινθίας για την πραγματοποίηση ιαματικών λουτρών... Ο κ. Διευθυντής μου μπορεί να σας διαβεβαιώσει, αξιότιμη φράου Μέρκελ, ότι αντιμετωπίζω χρόνιον πρόβλημα με τη μέση μου και πως χρήζω σχετικής φροντίδας και θεραπείας... Γνωρίζω ότι οι Γερμανοί συνάδελφοι μου δουλεύουν νυχθημερόν αγόγγυστα, ακόμα και με 7 πλευρά σπασμένα, αλλά μην ξεχνάμε ότι εκείνοι ανήκουν σε υπέρτερη φυλή, ενώ εγώ δεν είμαι, δυστυχώς, παρά ένας εκπρόσωπος των υποδεέστερων φυλών της ράθυμης, ρέμπελης και ανέμελης νότιας Ευρώπης! Γνωρίζω ότι το DNA μου είναι, επομένως, λίγο βλαμμένο, αλλά θα ήθελα εν τούτοις να παρακαλέσω θερμά για την εκ μέρους σας έγκριση, αξιότιμη φράου Μέρκελ, μιας ολιγοήμερης έστω αδείας, προκειμένου να ξαναέρθει η νεφραμιά μου στην θέση της! Και φυσικά, ομιλώ απλά για απουσία μιας εβδομάδας, διότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να διανοηθώ να κάνω κατάχρηση της καλοσύνης του γερμανικού λαού, στο όνομα του οποίου ομιλείτε και αποφασίζετε (πριν από μας για εμάς...), αξιότιμη κ. Μέρκελ.

Ελπίζοντας η άδεια την οποία ζητώ να μην επιβαρύνει υπέρμετρα την πρόοδο και ευημερία της Ευρώπης των πολυεθνικών και των Τραπεζών, την οποία ανέκαθεν ονειρευόμουν και ποθούσα σιωπηλά!

Διατελώ μετά τιμής...
Δημήτρης Μαστραντώνης
Σκλάβος σας (μεταφορικά και κυριολεκτικά!)