Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Απορία ψάλτου (και δικηγόρου μπορώ να σου πω!), βηξ!...

Δηλώνει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, ακόμα και αυτές τις μέρες, ο πρωθυπουργός μας ότι με τα μέτρα που πήρε πέρυσι η κυβέρνηση του, «έσωσε τη χώρα από την χρεωκοπία»…
Δήλωσε σήμερα ο υπουργός του επί των Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, ότι «αν δεν πάρουμε την 5η δόση του δανείου, πάμε για στάση πληρωμών τον Ιούλιο»…
Μάλιστα…
Και ερωτώ εγώ ο (χαζός προφανώς) Έλλην:
Αν πράγματι μας έσωσαν πέρυσι από τη χρεωκοπία, τότε πώς γίνεται να κινδυνεύουμε να φθάσουμε σε στάση πληρωμών σε δύο μήνες;
Δύο λογικές πιθανότητες υπάρχουν:
Είτε μας είπαν ψέματα και ΔΕΝ μας έσωσαν από την χρεωκοπία πέρυσι!
Είτε μας έσωσαν μεν πέρυσι προς στιγμήν, αλλά μέσα σε έναν χρόνο τα έκαναν ξανά μαντάρα και ξαναγίναμε ο Τιτανικός που με φουλ τις μηχανές βαδίζει προς το παγόβουνο (κατά πώς μας τα έλεγαν οι κυβερνώντες πέρυσι…).
Διαλέγετε και παίρνετε!...

Υ.Γ.   Σε κάθε περίπτωση, μια απορία θα μου μείνει: Πάσχει από αλτσχάιμερ ο επί των Οικονομικών υπουργός, κ. Παπακωνσταντίνου; Ερωτώ ο καψερός, διότι ακόμα θυμάμαι μια περισπούδαστη δήλωση του, ότι δήθεν αν μετά τα περυσινά καλείτο η κυβέρνηση να πάρει και νέα μέτρα, ΔΕΝ θα τα υπέγραφε εκείνος ως υπουργός των Οικονομικών, γιατί θα είχε παραιτηθεί, θεωρώντας τον εαυτό του αποτυχημένο… Και – εντελώς μεταξύ μας – ΔΕΝ έχω ακούσει να ετοιμάζει τις βαλίτσες του από το υπουργείο Οικονομικών… Οπότε, το αλτσχάιμερ ακούγεται σαν μια λογική εξήγηση!...

1 σχόλιο:

  1. Δημήτρη, αν περιμένεις να επαληθευτούν όσα λένε όοολοι οι πολιτικοί, όοολων των παρατάξεων, σε όοολες τις χρονικές περιόδους, δεν βγάζεις άκρη, είναι αδιέξοδο.
    Αλλά για να είμαστε και δίκαιοι, νομίζω ότι εδώ η ευθύνη είναι πιο ομαδική, περιλαμβάνει δε υπυργούς και κυβερνητικά στελέχη αλλά κυρίως πολιτικούς και στελέχη του IMF και της Ε.Ε. οι οποίοι δεν έχουν μεν το όνομα, όπως εμείς του επιπόλαιου και του πρόχειρου αλλά έχουν τη χάρη.
    Τα μέτρα ήταν και είναι πυροσβεστικά και στη λογική του να πάρουν πίσω τα λεφτά τους οι δανειστές (ασχέτως εάν τα παίρνουν ήδη,όπως ακούω, από την πίσω πόρτα με κερδοσκοπικά παιχνίδια)και δυστυχώς οι κυβερνώντες, όποιοι κι αν είναι υπακούν.
    Εγώ πιστεύω (η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία), ότι δεν συμφέρει την Ε.Ε. ναπτωχεύσουμε επισήμως και γι αυτό θα δώσει τα λεφτά αλλά έλα που μας π(φ)τωχεύει μέρα με τη μέρα, λίγο λίγο κι εμείς σαν βάτραχοι, καθόμαστε μέσα στην κατσαρόλα με το νερό που από κρύο γίνεται όλο και πιο ζεστό και στο τέλος θα βράσουμε μαζί του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή